Koorts

Vanaf de eerste dag dat de vorst om de hoek kwam kijken, begon het al te gonzen. Maar na enkele dagen begon het een hype van ongekende omvang te worden. In kranten, op radio en televisie was er eigenlijk nog maar een onderwerp belangrijk. De Elfstedentocht. Pagina’s vol in allerlei bladen. Alle talkshows beheerst door dat ene ultieme onderwerp. Uit Friesland werden kuddes weer- en tochtkenners, tot vervelends toe, de studio in gesleept. Afgezien van gekruide verhalen over de ‘Helletocht’, hadden ze weinig mee te delen. En op de zeurvraag: ”Denkt u dat het door zal gaan?”, schudden ze hun doorgroefde koppen. Cameraploegen trokken er in het barre weer op uit en sleepten zich rillend van het ene wak naar het ander. Geen correspondent meer over om belangrijk nieuws te melden, want ze stonden allemaal in Friesland te koukleumen en mensen lastig te vallen met onzinvragen. Alles paraat voor die tocht, die er niet was!. De wereld mocht branden in Syrië en doodvriezen in Oost-Europa. Even geen tijd voor. Alles moest wijken voor het volkssprookje. De nationale hype. Zelf heb ik er weinig van gemerkt. Ik heb in mijn omgeving nog eens breed rondgekeken en geluisterd, maar van een koorts niets gemerkt. Logisch, want ik heb die voorzitter van het Elfstedenbestuur al afgelopen maandag heel rustig en duidelijk horen uitleggen, dat er van een tocht nog geen sprake kon zijn. Hij besloot met de woorden: “Kom niet naar ons, wij komen wel naar jullie als we iets te melden hebben”. Maar zo zijn ze bij de media natuurlijk niet getrouwd. Als ze daar een hype maken, maken ze er ook een. Maar over iets dat er niet was! We zouden toch raar opkijken als de studio’s volgende week dagelijks vol zouden stromen met allerlei deskundigen, die dag in dag uit zouden kakelen over een grote aardbeving in ons land. Dus dat ze daar bij de media een hype over zouden verzinnen. “Maar er zijn toch nooit noemenswaardige aardbevingen in ons land?”, zouden we zeggen en de zaak de rug toe keren. Maar als we er massaal bij kunnen hossen, zingen en verkleden, dan ontstaat er in ons landje bij een aantal mensen al snel een hysterie. Afgelopen woensdag kwam het definitieve woord eruit. Voorzitter Wiebe Wieling ging kalm achter de tafel zitten en in een paar zinnen legde hij uit, dat het feest niet doorging. Iets wat we allang konden weten. Ondanks de volle maan en de stille eenden, die allerlei kruidenvrouwtjes en weerkabouters te berde hadden gebracht als bewijs voor het doorgaan van de tocht, bleef deze man stoïcijns: “Het ijs is te slecht. We doen het niet”. Hem begreep ik, maar van mediahysterie begreep ik niets. Gelukkig zijn we er klaar mee. De studio’s zijn weer ijsvrij gemaakt. De problemen van Griekenland, de tientallen doden elke dag in Syrië, de vele doden in Oost-Europa door de extreme koude etc., etc. kunnen weer aan bod komen. Het wordt tijd dat de rayonhoofden van de media eens bij elkaar komen om aan deze overkill en verzonnen koorts een definitief einde te maken. Kunnen we weer wat nieuws vernemen.