Wil je als stad echt meetellen, dan moet je wel gevalletjes hebben die liggen in het verlengde van de grote stedenproblematiek. Dat wilt in Harderwijk maar niet lukken. Vraag daarover een paar willekeurige toeristen en je komt niet verder dan gezellig en oud stadje(!) met nog wat opmerkingen over paling en het Dolfinarium. Behalve misschien een parkeerprobleem zal verder niet een heftig vraagstuk genoemd worden.
Daar komt nu verandering in, want jawel, het is gebeurd. Harderwijk heeft zijn krakerswereld. De Stentor kopt met “Politie verjaagt krakers Flevoweg”.
Nu heb ik weinig op met kraken. Met personen uit sommige krakersgroepen nog minder. Volk dat meent het recht in eigen hand te kunnen nemen, daarbij geweld tegen mensen en spullen van anderen gebruikt en volkomen maling heeft aan het eigendomsrecht, hoort wat mij betreft in een weinig hoogstaande categorie.
Ik ben niet te beroerd om dit soort krakers, nooit uitkomend voor hun identiteit, veraf van de idealen van de kraakbeweging van de jaren zestig en verstart in het eigen gelijk, toch nog een advies te geven: Ga geld verdienen voor je eigen onderkomen.
Door het slappe beleid van de overheid, die de politie verbiedt om gewoon op te treden, zoals je van de politie mag verwachten, komen gelukzoekers van hetzelfde allooi als de beroepskrakers uit de hele wereld met een geheel eigen opvatting over het mijn en dijn op ons kraaklekkerland af. De kraakbeweging ontfermt zich graag over de extra gelederen. Voor deze mensen heb ik ook een welgemeend, maar dringend advies: Houd je aan onze regels, anders ben je niet welkom!
Niet voor zijn tijd hebben drie politieke partijen in Den Haag het initiatief genomen voor een anti-kraakwet. Mocht die wet het halen dan betekent dat er o.a. een totaal verbod komt op het kraken van woningen en bedrijfspanden en dat gemeenten gedwongen worden om leegstandbeleid te voeren. Lijkt mij een kwestie van gewoon gezond verstand gebruiken en de wet z.s.m. invoeren.
Deze gedachten gingen door me heen, toen ik aan het artikel over de verjaagde krakers begon.
Vijf jongeren uit Harderwijk hebben het leegstaande pand aan het eind van de Flevoweg gekraakt. Volgens woordvoerder Tim, een van de krakers, hadden ze het pand niet in gebruik genomen uit woningnood, maar omdat het een geweldige plek pal aan het water is. Kijk, daar maak je een statement. Niks geen gedoe over de ideale verdeling in het huisvestingsbeleid, maar gaan voor je eigen mooie plekje op de wereld.
Dat het pand niet hun eigendom is begrepen ze wel. Ze hadden de politie keurig op de hoogte gebracht en een gesprek aangevraagd met de gemeente als eigenaar. Tot teleurstelling van de jongens ontwikkelde het contact met de gemeente zich anders dan verwacht. Hier nu eens geen slappe overheid, maar doortastend optreden van de gemeente. Met korte metten, en volgens de jongens op intimiterende wijze, werden ze uit hun droompaleisje gezet. Bij Tim is teleurstelling, ook omdat hij geen gebruik heeft kunnen maken van “het recht om verweer te voeren. Dat is ons niet gegeven.”
Beste Tim, gelukkig gaat elke vergelijking tussen jullie en de beroepskrakers waar ik het net over had volkomen mank. Maar voordat je het over je recht gaat hebben, vergeet niet dat je de plicht hebt om van andermans eigendom af te blijven. Ik kan je verzekeren dat als je aan mijn spullen komt, ook mij weinig gelegen is aan je zogenaamde recht. Ik zou dat graag gezegd hebben tegen degene die ooit mijn auto gekraakt heeft. Als jij feitelijk verschil in deze beide kraken ziet, krijg je van mij het recht om mij dat uit te leggen. Een ding ben ik met je eens, het is een geweldige plek om te wonen. Dat hebben de planmakers van het Waterfront ook al bedacht.
Het begon zo hoopgevend, maar het komt er op neer dat Harderwijk nog steeds zonder zijn grote stadprobleem zit. Laten we dat vooral zo houden.
Bert van Bijsteren
Laatste reactie’s